Efatha

Voorzichtig kiert de zware kloosterdeur open. Ik glip geruisloos de meditatieruimte in van het eeuwenoude gebouw en laat me omarmen door de stilte. Wat is het een weldaad om af en toe even uit de hectiek van iedere dag te stappen en dit retraitemoment te ontvangen.

Een vriendelijke zuster heet me welkom. Al meer dan vijftig jaar dient zij in dit klooster in liefdevolle toewijding. Zij verzorgt de daglezing van die dag. Heel rustig klinken daar de woorden uit Markus 8, over de blinde man, die aangeraakt wordt door Jezus. “Zie je al wat?” vraagt Jezus. “Ja, ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.” Opnieuw legt Jezus de handen op zijn ogen, en herstelt de man. De Bijbelwoorden bezinken. In een paar zinnen legt de zuster uit, dat Jezus echt contact wil, wil aanraken en genezen. In de afzondering.

Ik spiegel mezelf aan haar verhaal. En ik leer, dat Jezus de macht had om de blinde man in één keer te genezen, maar er voor koos dit in stappen te doen. Hij is een God van processen. Steeds opnieuw vraagt Hij: “Ben je bereid om bij Mij te komen en je door Mij te laten aanraken?”

Als ik dat doe, leer ik steeds meer om te zien met mijn hart in plaats van te kijken met mijn ogen.

Na de meditatie volgen de vespers in de kapel. Vreugdevol klinken daar de gebeden en gezangen over de grote Heelmeester, van eeuwen her en van vandaag.

 

Hij spreekt en spreekt met macht

De uitverkoren Zoon

Hij is het licht dat lacht,

de grote Bruidegom.

Efatha, Hymne 323, Guillaume van der Graft

Advertenties

Een gedachte over “Efatha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s