Gastvrijheid

afb. C. Trapman

“Majid, kom bij ons zitten,” fluistert één van de kinderen hard door de kerk. Majid is een voormalige vluchteling en sinds een aantal weken lid van onze kerkelijke gemeente. “Majid!” Majid kijkt even achterom en staat op om tussen de kinderen zijn plaats in te nemen.

Vraag hem te eten.

Ik sputter tegen. We zijn net een halve dag terug van een gezinskamp, het hele huis ligt vol koffers en tassen en de kinderen hebben een behoorlijk kort lontje als gevolg van een week weinig slaap.

Vraag hem te eten.

Na de kerkdienst dan, misschien wordt hij wel door iemand anders uitgenodigd.

“Majid, heb je zin om bij ons te komen eten?” vraag ik voorzichtig na afloop van de dienst. Zijn ogen beginnen te stralen en hij knikt enthousiast.

Eenmaal thuisgekomen zitten we heerlijk buiten met elkaar te eten. “Weet je wat ik vanmorgen gegeten heb?” vraagt Majid aan één van de kinderen. Afwachtend kijken ze hem aan. “Nou kijk,” zegt hij, “yoghurt, wat sla, pindakaas en melk die twee dagen over datum was.” “Hè bah, wat een combinatie!” roepen de kinderen door elkaar. “Ik had door omstandigheden geen eten in huis, behalve een paar boterhammen. Maar die wilde ik voor maandag bewaren, voor als ik naar mijn werk ga. Dus ik heb alle restjes bij elkaar gedaan, en tegen God gezegd: Heer, U kunt voorzien. Geen zorgen voor morgen. En kijk nu wat een overvloedige maaltijd ik heb gekregen…”

Mooi om dan met elkaar de dag te besluiten: Al wat ik nodig had, hebt Gij gegeven. Groot is Uw trouw, o Heer, aan mij betoond.

Advertenties

Een gedachte over “Gastvrijheid

  1. Hoi Anneminke!
    Nou….ik heb je blogs ontdekt hoor 🙂
    Eigenlijk wilde ik er even eentje lezen en dan eerst wat anders gaan doen om later op de dag voor de rest te gaan zitten…..
    Maar dat is me dus niet gelukt….omdat ik het zo tov 😉 vond om ze te lezen!
    Ik heb er nog een paar bewaard voor een ander moment. Echt mooi om deze korte stukjes te lezen waar veel in zit wat herkenbaar is of juist om over na te denken! Een hele leuke manier ook om te schrijven en voor mezelf ook herkenbaar. Zo gaaf he…dan gebeuren er dingen en dan vormt zich soms “als vanzelf” in je hoofd ook een “verhaal/gedachte er om heen”…..
    Echt heel gaaf om te lezen, ook omdat veel dingen ook persoonlijk zijn, daar houd ik wel van.
    Ik vond het erg leuk om gisteren met je gepraat te hebben Anne-Minke! We komen elkaar vast wel weer tegen 🙂
    Veel zegen toegewenst met alle dingen waar je mee bezig bent en met “het leven in het nu”.
    Lieve groet, Inge Mol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s