Schaduwzon

afb. Reinhard Gaemlich

Soms zie je het voor je ogen gebeuren: een klein kind ontdekt voor het eerst zijn eigen schaduw. Het zet een stapje, kijkt opzij, zet weer een stapje, zwaait.. en ja, de schaduw stapt en zwaait ook. Zolang het kind in de zon blijft lopen, loopt de schaduw mee.

Levend in de zon zijn er ook schaduwplekken in je eigen leven. Plaatsen in je ziel waar een kras zit, een groot verdriet of een schrijnend gemis van iets wat geweest is. Juist in fel licht kunnen die schaduwplekken zichtbaar zijn. Juist wanneer je mooie dingen ervaart, kun je die donkere plekken zomaar voelen. Het is goed om dat te benoemen. Om pijn en verdriet een plek te geven in je leven, omdat het leven zo geleefd wordt. Licht en donker, zon en schaduw, vreugde en verdriet, het zal hier altijd zijn.

Zoals een vriend het deze week zo treffend vertolkte:

mijn dochter schommelt

stukje schaduw stukje zon

schaduwzonschaduwzon

ik kijk en weet

zo blijft het altijd

schommelend

schaduwzonnend

Ik weet dat de schaduw straks achter blijft. Dan rest alleen het licht. Het Licht van God, zoals Hij voor het begin van dit leven was en altijd zal zijn.

Dan wandel ik in het licht

van Zijn aangezicht.

Psalm 89:16 HSV

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Schaduwzon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s