Moedig mezelf zijn

(Afb. Inge Trommel)

Het roodharige peutertje trekt een deken over zich heen. ‘Ik ben Jozef in de put… nee, Jóna, in de vis.’ Schel schettert haar stemmetje door de kamer. ‘Ik ben Jona, wie ben jij?’ vraagt ze aan haar vriendje, eveneens een tweejarige peuter. ‘Uh… koning Koos,’ klinkt een beetje bedremmeld zijn antwoord.

Terwijl ik aan het oppassen ben, geniet ik van deze conversatie. Kinderen kunnen zo heerlijk ongegeneerd in hun spel opgaan. Haar vraag blijft nog dagen in mijn hoofd rondcirkelen: wie ben jij? Wil ik ook op iemand lijken, zoals de oppaskinderen in hun spel, of heb ik de moed om mezelf te zijn?

Vandaag liep ik tussen de prachtige bollenvelden rond Noordwijkerhout. Duizenden rijen tulpen, in eindeloos rijke kleurschakeringen.

Er loopt een jonge man rond die de tulpen inspecteert. Hij vertelt, dat sommige tulpen niet verder komen dan enkel blad. Ze hebben nog niet genoeg energie verzameld om tot bloeien te komen. Soms hebben ze last van een virus dat de voedingssappen tegen kan houden, waardoor de tulp niet tot bloei komt. Alle tulpen die afwijken, verwijdert hij.

Terwijl mijn ogen over de uitgestrekte velden glijden, zie ik één enkele gele tulp boven het maaiveld uitsteken. Eén uitzondering, één hoogvlieger, één opvaller. Uniek.

‘Wie ben jij?’ schettert het dunne stemmetje in mijn hoofd. Met vallen en opstaan leer ik wie ik ben en wie ik zijn mag. Voluit en volledig mezelf.

Wie ben jij?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s