Humor als zuurstof

(Afb. L. Bouwman)

‘Zo meissie, ben je katholiek?’ De oude man achter zijn rollator wijst op het kruisje dat mijn studentendochter  aan een kettinkje om haar nek heeft. ‘Nee, ik ben hartstikke protestant,’ zegt ze adrem. ‘O, en ben je dan van de zwakgereformeerden of van de losbandigen?’ is zijn volgende vraag. Ze giert het uit: ‘Ik denk van de losbandigen.’

Terwijl ze best een behoudende achtergrond heeft, is ze van zichzelf in veel dingen behoorlijk extravert en uitbundig. Ze geniet van het Zeeuwse studentenleven, speelt viool en gitaar, houdt Bijbelstudies op het strand en maakt van haar leven een feestje. In de vakantie hoort daar ook vakantiewerk bij. Schoonmaken bij de ouderen en zieken. Daar ontdekt ze de eenzame kant van het ouderworden. Wanneer je in een bejaardenhuis woont, sterven er continu mensen om je heen. Zelf kun je steeds minder en lijd je soms veel pijn. Moeilijk!

De meeste bezoekjes bij twee generaties verderop leveren dankbare en mooie gesprekjes op.

De meneer achter de rollator roept vanuit de keuken: ‘Hé meissie, zal ik wat frikandellen voor je klaarmaken? Jij kunt wel wat aankomen, je kunt je nog omkleden achter een zuurstoffles!’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s