‘Glow-in-the-dark’

(afb. BCGO)

‘Anne-Mink, ik zie niks!’ Gefrustreerd  duwt het kleine oppasmeisje tegen de bak met strijkkraaltjes. Haar vlassige staartjes pieken om haar gezichtje. ‘Je zei toch dat de kraaltjes licht zouden geven?’ Ze wijst met haar vingertje naar het hartje, dat ze met veel geduld vol gemaakt heeft met ‘glow-in-the-dark’ kraaltjes.

‘Wacht even, dan ga ik ze eerst even voor je strijken, zodat de kraaltjes aan elkaar smelten,’ antwoord ik. Na het strijken geef ik het hartje terug. ‘Ik zie nog steeds niks!’ is haar boze reactie.

‘Zullen we samen naar de trapkast lopen?’ vraag ik. ‘Daar is het donker.’

En jawel, in de kast, waar het pikkedonker is, gloeit opeens het hartje op. ‘Ooh, mooi…’ zucht het kleine kleutertje. ‘Ze doen het toch, hè!’

Een lamp overdag geeft weinig licht. Maar juist in het donker verdrijft het licht het duister. Hebben we de moed om naar donkere plaatsen te gaan om daadwerkelijk te schijnen? Naar plaatsen waar we ons ongemakkelijk voelen, waar het misschien onveilig is of angstig, plekken buiten onze comfortzone? Juist op die plekken kunnen we stralen! Daar kunnen we hoop brengen, vergeving, genade en liefde.

‘Let’s go find some darkness and let our light shine!’

Christine Caine in Undaunted.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s