Wandelend stilstaan

14054756_1011591082295092_698308319_n

Met mijn volle gewicht duw ik tegen de zware kapeldeur van een eeuwenoud Benedictijner klooster in Zuid-Duitsland. Midden in de vakantie zoek ik een moment van verstilling. Eenmaal binnen krijg ik een rondleiding aangeboden op papier, een rondleiding die niet alleen stilstaat bij alle bijzondere voorwerpen in de kapel, maar bij elk voorwerp ook een persoonlijke vraag stelt en je zo bepaalt bij je leven. Een ‘Glaubens- und Lebensweg.’ Ik kijk naar mijn vriend: gaan we deze uitdaging aan? Durven we zo kwetsbaar te zijn? Wat onwennig gaan we op weg, stap voor stap, door de kerk, door ons leven.

Terugblikken, stilstaan en verstillen en daarna weer met nieuwe inzichten verder gaan, dat is het idee. Terugblikken op je leven, aan de hand van eeuwenoude kanselbijbel. Terug naar het begin van je leven bij een verweerd doopvont met de woorden ‘Von Anfang an geborgen in Gotttes Liebe.’ We denken na over de plaats die Jezus heeft in ons leven, over de plek van Zijn Woord om vervolgens uit te komen bij een houten kruis: ‘Das Kreuz – Du bist nicht allein.’

Je bent niet alleen! Die woorden haken in mijn ziel. Ik ben niet alleen, God is erbij. Hij gaf Zijn Zoon, opdat ik eeuwig mag leven, hoe mijn leven ook loopt en gelopen is. Ondanks mijn verleden toch uitverkoren. Ondanks mijn gebreken toch geliefd. Ondanks mijn scherven toch Zijn kind. ‘Du bist nicht allein!’

Samen gaan we in de kerkbank zitten voor een moment van dankbaarheid en verwondering over Zijn leiding in ons leven. We zijn niet alleen: Hij leidt ons leven en houdt dat in Zijn handen. Ook in de toekomst.

En in dit geloof lopen we de kerk weer uit en kijken uit naar alles wat gaat komen.

Buiten is een prachtig labyrint aangelegd, van kruiden en bloemen. Het staat symbool voor de reis die we net gelopen hebben. We wandelen nog één keer de reis naar binnen, met de last van alledag. In het centrum is plek voor bezinning en rust. Vervolgens lopen we de weg weer naar buiten, zo vertrouwd en toch weer nieuw, met nieuwe inzichten.

Laat de vakantietijd zo een soort van scharnierpunt zijn in je drukke leven. Een moment van terugkijken, verstilling en vernieuwing. Om met de nieuwverkregen hoop het dagelijkse leven weer in te gaan.

‘Was im Herzen verborgen ist, das sei euer unvergänglicher Schmuck: ein sanftes und ruhiges Wesen. Das ist wertvoll in Gottes Auge.’
(1 Petrus 3:4)

Advertenties

Een gedachte over “Wandelend stilstaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s