Van lijden tot heerlijkheid

ome-bertus

(afb. Leonie Bouwman)

Uitgeput leunt de oude klompenmaker achterover in de kussens. Zijn hele leven heeft hij keihard gewerkt en nu is zijn lichaam op. Ruim negentig  jaar is hij. Ik sta aan het voeteneind van zijn bed en pak zijn uitgestoken hand.
‘Bedankt dat jullie me komen groeten,’ klinkt helder zijn stem. ‘Het wordt nu elk half uur minder.’
Zijn lange leven trekt aan ons voorbij. Eén ding valt op: overal waar hij kwam, liet hij iets na van zijn geloof in God.

Nu ik in zijn kleine kamertje sta, voel ik een ongekende verwantschap met deze man.
‘U mag nu uitrusten. God wacht op u. En straks zien we elkaar weer bij God.’ Zijn gezicht licht op en zijn ogen glanzen. Een afscheid, maar niet voorgoed.

Dit afscheid zet alles in het enige juiste perspectief. Wanneer alles wegvalt en het lichaam afgebroken wordt, is God de enige Die overblijft. Hoeveel tijd breng ik bij Hem door in mijn gezonde jaren? En welke sporen van deze God laat ík na in mijn leven?

Nog heel eventjes, en de oude man ziet God. Geloven gaat over in aanschouwen.

Voor Uw woord van genade,
dank U wel.
Heer, U maakte ons vrij,
in Uw kracht overwinnen wij.
O Heer, wij prijzen Uw naam.
(Opwekking 60)

Ter gedachtenis aan Bertus Ebbers
2 februari 1925 – 1 maart 2017

Advertisements

Een gedachte over “Van lijden tot heerlijkheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s