Rennen in de stilte

kenia 16

Met een stralend zonnetje en een ijzige wind ren ik de wijde polder in. Het is mijn eerste loopje van 2018. Ik ga dit jaar opnieuw een Muskathlon doen, dit keer voor Open Doors in Jordanië. Ik zie een klein bordje in het weiland staan: ‘stiltegebied.’ Dit woord blijft haken. Het is hier inderdaad een schitterend stiltegebied. Ik zie alleen maar weidevogels, ganzen en zwanen, en een paar verdwaalde meeuwen van ’t kleine Zeetje. Wat is het heerlijk om hier te rennen en bewust te genieten van de natuur!

‘Stiltegebied’ staat tegelijkertijd symbool voor een nieuwe periode in mijn dagelijkse leven. Ik ben verhuisd naar een dorp waar ik nog niemand ken, zonder baan. De lege dagen strekken zich als een soort stiltegebied voor me uit. Maar in plaats van in een gat te vallen, ervaar ik ruimte. Ruimte om tot rust te komen, stil te staan bij mijn leven en stil te zijn bij God. Er is ruimte om zomaar overdag mijn hardloopschoenen aan te trekken en te rennen, de stilte in.

De komende maanden wil ik me inzetten voor mijn medemensen ver weg. Zij zijn gevlucht uit Irak en Syrië en verblijven in overvolle vluchtelingenkampen in Jordanië. De tijd en ruimte die ik heb, ga ik gebruiken om me voor te bereiden, zowel fysiek als geestelijk, op een nieuwe reis. Ik hou jullie op de hoogte!

Wil je meer informatie? Klik dan op het volgende linkje: https://www.muskathlon.com/nl-se/deelnemers/1262/anne-minke-hakvoort.html

 

Advertenties