Rennen in de stilte

kenia 16

Met een stralend zonnetje en een ijzige wind ren ik de wijde polder in. Het is mijn eerste loopje van 2018. Ik ga dit jaar opnieuw een Muskathlon doen, dit keer voor Open Doors in Jordanië. Ik zie een klein bordje in het weiland staan: ‘stiltegebied.’ Dit woord blijft haken. Het is hier inderdaad een schitterend stiltegebied. Ik zie alleen maar weidevogels, ganzen en zwanen, en een paar verdwaalde meeuwen van ’t kleine Zeetje. Wat is het heerlijk om hier te rennen en bewust te genieten van de natuur!

‘Stiltegebied’ staat tegelijkertijd symbool voor een nieuwe periode in mijn dagelijkse leven. Ik ben verhuisd naar een dorp waar ik nog niemand ken, zonder baan. De lege dagen strekken zich als een soort stiltegebied voor me uit. Maar in plaats van in een gat te vallen, ervaar ik ruimte. Ruimte om tot rust te komen, stil te staan bij mijn leven en stil te zijn bij God. Er is ruimte om zomaar overdag mijn hardloopschoenen aan te trekken en te rennen, de stilte in.

De komende maanden wil ik me inzetten voor mijn medemensen ver weg. Zij zijn gevlucht uit Irak en Syrië en verblijven in overvolle vluchtelingenkampen in Jordanië. De tijd en ruimte die ik heb, ga ik gebruiken om me voor te bereiden, zowel fysiek als geestelijk, op een nieuwe reis. Ik hou jullie op de hoogte!

Wil je meer informatie? Klik dan op het volgende linkje: https://www.muskathlon.com/nl-se/deelnemers/1262/anne-minke-hakvoort.html

 

Advertenties

Liefdevol luisteren

Dan zal ik zwaaien

(Afb. Corja Bekius, Dan zal ik zwaaien, 2009)

‘Zit nu niet steeds door elkaar heen te tetteren!’ hoor ik mezelf zeggen. ‘Geef iemand even de tijd om zijn verhaal af te maken.’ De avondmaaltijd is in ons gezin vaak een gelegenheid om bij te praten en de dag door te nemen. Iedereen praat en vertelt, over de blijde dingen en de verdrietige dingen. En dan blijkt dat luisteren vaak best moeilijk is.

Op de Women to Women-dag van Open Doors ging het afgelopen zaterdag ook over luisteren. Het verhaal van de Emmaüsgangers illustreert wat echt luisteren inhoudt. Kijk naar Jezus. Hij loopt met de twee verdrietige mannen mee en vraagt heel eenvoudig: ‘Waar praten jullie over?’ Wanneer ze verbaasd reageren met ‘Maar weet U dan niet wat er gebeurd is?’ vraagt Hij alleen maar: ‘Wat dan?’ En dan delen ze niet alleen de feiten, maar ook hun gevoelens.

Jezus luistert met Zijn hart. Hij kent de pijn achter de woorden, het onuitgesproken verdriet en geeft ruimte om de moeilijke dingen te benoemen. Hij wandelt zonder oordeel naast jou en mij. Hij wandelt mee, ook als ik soms denk dat Hij er niet bij is. Dan kan het zomaar zo zijn dat Hij via iemand anders aan mij vraagt: ‘Hoe is het nu met jou?’

Wat een zegen wanneer ik ervaar dat iemand me ziet, me accepteert zonder oordeel en oprecht geïnteresseerd is in mijn leven. Dat iemand luistert met zijn gevoel.

Leven en luisteren zoals Jezus: een aansporing voor vandaag.
Aan wie vraag jij vandaag: ‘Hoe is het nu met jou?’

‘Maak ons Heer, tot het levende bewijs
van Uw liefde die alles overstijgt
zodat door wat we doen
en door wie we zijn
U aan het licht komt
Maak ons het levende bewijs.’

http://www.eo.nl/geloven/videos/-mc-/g/-mg-/217/-ms-/videoclip-v4-nw-einde/

n.a.v de Women to Women-dag van Open Doors 2016 m.m.v. Nelie Schut

Geraakt en gebroken

(Afb. Leonie Bouwman)

 

‘Wat breekt jouw hart?’

Ik ben op een bijeenkomst met deelnemers die binnen een afzienbare tijd een marathon hopen te lopen voor Open Doors, A21 of Compassion en daar wordt deze vraag gesteld.

Uit het Oude Testament wordt het verhaal van Nehemia gelezen, een profeet die geraakt werd door de gebrokenheid van de oude stad Jeruzalem. Kijk eens naar zijn reactie: hij knielde neer, huilde en vastte,  en bad tot God. Het raakte hem tot diep in zijn ziel.

We worden uitgenodigd voor onze stoel te knielen en tegen God te zeggen wat ons echt geraakt heeft. Om net als Nehemia te buigen voor God en ons te verootmoedigen. Maar ook om te vragen of Hij onze missie wil laten slagen, net zoals Nehemia dat vroeg.

Het is goed om na maanden trainen weer even terug te keren naar het begin, naar God. Hij zet harten in beweging, Hij raakt harten aan zodat mensen als jij en ik gebroken worden door het lijden van de wereld, door mensen zonder hoop, zonder uitzicht, zonder toekomst. Hij wil dat we Zijn licht doorgeven, zodat de duisternis verdwijnt! Dat we hoop brengen temidden van wanhoop, liefde daar waar haat is, leven waar gemoord wordt.

God bouwt Zijn Koninkrijk op gebroken harten. Hij gebruikt kleine mensen om grote dingen uit te werken!

Wat raakt jouw hart? En wat doe je daar vervolgens mee?

“Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van te voren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.’ Paulus in Efeze 2:10

Grenzeloos geloof

Tussen de duizenden bezoekers zit ik daar, overweldigd door de ongelooflijke verhalen van mensen van ver. Mensen van ver, die net als ik ‘Nasrani’ zijn, volgelingen van Jezus van Nazareth. Wat een impact heeft het volgen van Jezus in het Midden-Oosten en Afrika. Hele generaties zijn getraumatiseerd, uiteen gescheurd en getroffen door onmenselijk leed. Maar de boodschap van deze dag stijgt hier bovenuit: God geeft hoop. Hij is bij het lijden, en keert het kwade ten goede. Dwars door alle kruisigingen, martelingen en executies  groeit de kerk daar explosief!

De sprekers ontroeren en inspireren. Vol van de Heilige Geest roepen ze op om uit je comfortzone te stappen. Wij hebben immers al eeuwenlang het grootste geschenk wat er op de wereld te krijgen is, namelijk Gods eigen Woord. God wil al onze tijd, ja, heel ons leven. Stap ik uit mijn comfortzone? Ben ik bereid met mijn leven Jezus te delen? ‘Moed is wél doen wat je niet kunt,’ zo klonk het. Dat vraagt gebed en vertrouwen. Grenzeloos vertrouwen op een God die grenzeloze ontferming heeft.

Met die God kan ik de hele wereld aan!

I have decided to follow Jezus,

no turning back, no turning back.

Though none go with me, still I will follow,

no turning back, no turning back.

Meer informatie: http://www.opendoors.nl